‘We hebben maar één planeet’

De duurzame keuzes en groene dilemma’s van ABP-deelnemer Nienke Zwennes
31 oktober 2022
Op onze oude dag genieten van een prettige en leefbare wereld. Dat willen we allemaal. Maar wat hebben we ervoor over? Hoe duurzaam willen we leven? En met welke dilemma’s worstelen we? In deze aflevering vertelt ABP-deelnemer Nienke Zwennes (43) over haar idealen en dilemma’s.
Nienke is beleidsmedewerker bij de directie innovatie- en zorgvernieuwing bij het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Ze maakt zich hard voor een meer duurzame wereld. “Ik hoop andere mensen te inspireren om ook andere keuzes te maken. We leven op te grote voet.”

Openbaar vervoer of de auto?

“Phoe. Dat vond ik zo moeilijk in coronatijd. Ik maak veel gebruik van het openbaar vervoer, maar toen er veel speelde rond corona wilde ik liever niet meer met de trein of bus reizen. Al die mensen in de trein die in je nek hoesten. Dan dacht ik: ‘Ik wil met de auto.’ Als ik nu met de trein reis en het is te druk, dan neem ik als het kan de volgende trein. En soms doe ik een mondkapje op. Medereizigers houden dan meestal wel afstand. Ik ben de laatste tijd de auto weer minder gaan gebruiken. Ook vanwege de dure benzine.”

Vakantie met het vliegtuig of met de trein?

“We nemen de trein of gaan met de auto op vakantie. De laatste keer dat we met de trein op vakantie zijn gegaan, was een trip naar Rome. Er zijn een aantal steden waar je rechtstreeks met de trein naartoe kan. Steden zoals Parijs en Londen. Dan is het een makkie. Toen we naar Rome reisden moesten we via Duitsland. In München vertrokken we met de nachttrein en dan kom je in de ochtend in Rome aan. De reis alleen was al bijzonder. Het jammere is alleen dat reizen met de trein heel duur is. Daar moet verandering in komen.”

Zonnepanelen en je huis goed isoleren of gewoon gas?

“We wonen in een gemeentemonument en mogen en kunnen ons huis niet verduurzamen. Het gekke is dat de gemeente Gouda – de stad waar we wonen – wel regelmatig folders door de brievenbus doet over klimaatneutraal wonen. De huizen in de binnenstad zijn de meest lekke huizen in de stad. Ze verbruiken daarom veel energie. Maar we mogen zelfs geen voorzetramen plaatsen want dan moet je in de kozijnen boren. Het huis goed isoleren is hier ook niet mogelijk. Er zijn hier in huis veel vochtproblemen en isoleren met steenwol maakt dat het vochtig wordt in huis en dat we overal schimmel krijgen. Het is belangrijk om goed te ventileren want anders worden we ziek. Als ik de keuze had om zonnepanelen te plaatsen, had ik dat best aardig gevonden. Dus mijn elektriciteit duurzaam opwekken en met een warmtepomp het huis warm houden en voor warm water zorgen. Maar omdat ons huis slecht geïsoleerd is, is dat ook geen optie. Je krijgt het niet warm. Maar wat ik wel doe: ik zet de thermostaat bewust niet altijd op 20 graden. Het mag best iets kouder. Gewoon met een trui aan en dekentje op de bank.”

Vlees of vegetarisch?

“Ik ben een flexitariër, maar kook vegan. In coronatijd hebben mijn man en ik de overstap gemaakt naar veganistisch koken. Dit betekent niet alleen geen vlees, maar ook geen melk, eieren en honing. En dat is heel lekker, merk ik. Ook kook ik veel gevarieerder. Het gaat me niet alleen om duurzaamheid, maar ook om dierenwelzijn. Als we er over 100 jaar nog zijn dan denk ik dat we met schaamte terugkijken op de intensieve veehouderij. Maar als mijn man en ik ergens gaan eten en die persoon zet vlees op tafel, dan zeg ik niet: 'Dat eet ik niet’. Het gaat me erom dat we minder vlees eten. Het enige wat ik echt mis, is kaas en dan vooral Franse kaasjes. Kaasvervangers zijn gewoon niet lekker."

Avocado’s van ver of appels uit de buurt?

“Oh jee, ik vind avocado’s heel lekker en ik eet ze wel. Ik weet ook dat ze veel water kosten. Appels vind ik meestal niet lekker. Hier scoor ik een minpunt.”

Kort douchen om water te sparen of lekker lang in het ligbad?

“Ik vind een bad heerlijk. We hebben er één, maar maak er bijna nooit gebruik van. Het kost veel stroom en water. Tijdens het thuiswerken tijdens corona heb ik me ook vaker aan de wastafel gewassen. Pas als ik ergens heen moest nam ik snel een douche. Ik wil zuinig zijn met water.”

De dilemma’s van ABP?

“ABP stopt met beleggen in producenten van fossiele energie en dat juich ik toe. Het is niet fijn dat pensioen wordt opgebouwd met een industrie waardoor ik straks niet meer mijn pensioen ga halen omdat het onleefbaar wordt. Maar ik zie hier wel een dilemma voor ABP. Het fonds heeft ook te maken met de huidige groep pensioengerechtigden die misschien wel denken: ’Het zal mijn tijd wel duren. Ik wil gewoon een lekker pensioen.’ Maar de economische groei is begrensd op deze planeet. Ik snap dat ABP dat niet alleen kan doorbreken. We zitten met elkaar gevangen in een systeem. Als burger, als pensioenfonds. Duurzaamheid en groei matchen niet. Ik vind dat we met elkaar de juiste stappen moeten maken. Ik hoop ook dat steeds meer bedrijven gaan inzien dat het anders moet.”