‘Er leven salamanders op mijn dak’

De duurzame keuzes en groene dilemma’s van Gerard de Koe
16 maart 2022
Op onze oude dag genieten van een prettige en leefbare wereld. Dat willen we allemaal. Maar wat hebben we ervoor over? Hoe duurzaam willen we leven? En met welke dilemma’s worstelen we? In deze aflevering ABP-deelnemer Gerard de Koe (55), coördinator onderhandelingen CAO Rijk bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken.

Openbaar vervoer of auto?

“Het openbaar vervoer vanwege de duurzaamheid. Ik heb wel een auto, maar die gebruik ik niet voor mijn werk. Er zit hier een station in de buurt. Ik doe er 2 uur over met de trein. In het verleden bleef ik dan een nachtje over, nu is het vooral thuiswerken. Dat bevalt prima, hoewel het ook wel weer leuk is om naar kantoor te gaan.”

Op vakantie met het vliegtuig of de trein?

“Met het vliegtuig ging ik voor het laatst toen ik trouwde, twintig jaar geleden. Nu ga ik altijd binnen Europa op vakantie, met de auto. Er is zoveel te zien dat ik niet de behoefte voel naar een ander continent te vliegen.”

Dikke trui of de verwarming iets hoger?

“Dan kies ik voor een dikke trui. Ik woon in een ecologische wijk waar de huizen allemaal van afval en natuurlijke materialen zijn gemaakt. We hebben bijvoorbeeld gebruikte autobanden als muur, gevuld met aarde en afgewerkt met leem. Er zit bijna geen beton bij. Om beton te maken heb je veel energie nodig. Met natuurlijke materialen is het huis net zo goed geïsoleerd. Het groene dak houdt ook veel warmte vast. Er leven zelfs kleine watersalamanders op.”

Vlees of vegetarisch?

“We koken meestal vegetarisch. Er is gewoon veel te veel vee op de wereld. Met alle vervuiling en ruimtegebrek tot gevolg. Wennen was het wel, ik ben gek op vlees. Gelukkig worden de vleesvervangers steeds beter.”

Avocado’s uit verre oorden of appels uit de buurt?

“Ik hou niet zo van avocado’s. Bovendien zit hier op loopafstand een biologisch-dynamische zorgboerderij. Daar heb ik een groente- en fruitabonnement.”

Consumeren of consuminderen?

“Ik ben wel voor consuminderen. Ik heb truien die wel 20 jaar oud zijn. Maar als ze nog passen en er geen gaten in zitten, dan is het zonde ze weg te doen. We hebben vaak zó veel spullen dat het best een beetje minder kan. Ik hou wel van kwaliteit en ik koop liever iets goeds dan bijvoorbeeld een goedkoop stuk gereedschap dat snel kapot gaat. Dan is die duurdere boor toch duurzamer.”

Gas of groene stroom?

“Toen we de wijk 10 jaar geleden gingen bouwen, was een gasaansluiting wettelijk verplicht. Daar hebben we ontheffing voor gekregen van de gemeente. Deze hele wijk is dus van het gas af en dat is in deze tijd natuurlijk wel lekker. Ik heb een warmtepomp, zonnepanelen en ook zonnecollectoren. We zitten wel op het elektriciteitsnet maar doen als wijk mee met een landelijk experiment voor energieopslag en 'piekshaving'. Dat laatste betekent dat je de stroom zoveel mogelijk gebruikt als je het opwekt. Maar het beste aan onze woningen is dat ze op de zon gericht zijn. Als het buiten vriest en de zon schijnt, is het zonder stoken in huis 22 graden. Er zijn hier wekelijks wel rondleidingen van mensen die benieuwd zijn hoe wij het aanpakken. Het klimaatprobleem is enorm en soms maakt dat me moedeloos, maar dan zie ik weer dat we ook veel mensen inspireren de omslag te maken.”

De dilemma’s van ABP

“Ik vind dat de hele energiesector moet verduurzamen. De Shells van deze wereld moeten veranderen. Ik heb niet de illusie dat ABP daar heel veel invloed op heeft. Hun stap om niet meer in fossiele producenten te beleggen zie ik vooral als symboliek. Toch is het wel een belangrijk signaal. Hoewel ik ook de pensioenfondsen begrijp die zeggen erin te blijven beleggen om invloed te kunnen hebben. Maar dan moet je wel die impact maken. Verder vind ik belangrijk dat ABP bij zijn beleggingen niet alleen kijkt naar CO2-uitstoot maar ook naar het effect op de biodiversiteit. Daar gaat het dramatisch mee en is er nog een wereld te winnen.”